Auteursarchief: Yara March

#Pop-up schrijvers

Weet jij nog wanneer je je eerste pop-up boek las? Laatst las ik een meisje van 3 voor uit mijn verzameling pop-upboeken. Voorzichtig peuterden de kleine vingertjes aan de schuifjes om weer een nieuwe figuur tevoorschijn te laten komen. Het van gespannen inspanning naar buiten wippende tongetje, de rode wangetjes van agitatie, maar vooral de ongebreidelde nieuwsgierigheid om op ontdekkingstocht te gaan, was een genot om naar te kijken.

content/uploads/2015/02/IMG_4323_lichter_vertikaal_Yara_March_Tango_met_een_knal.jpg”>IMG_4323_lichter_vertikaal_Yara_March_Tango_met_een_knal

Daar moet een programma als @DWDD aan gedacht hebben bij het bedenken van zijn eigen pop-up activiteiten. Naast de pop-up wetenschappers kort geleden het pop-up museum.

Hetzelfde plezier, het enthousiasme, de nieuwsgierigheid en de verwondering zie je ook van de gezichten van zowel publiek als samenstellers/tijdelijke conservatoren/wetenschappers af stralen.

In dit rijtje past natuurlijk mijn initiatief om in de trein te gaan voorlezen buitengewoon goed. Deed ik het vorig jaar nog alleen, dit jaar heb ik een groep schrijvers om me heen verzameld die net als ik met veel plezier voor gaan lezen uit eigen werk. Op 15 maart zul je kris-kras door Nederland in de trein schrijvers tegen komen die voorlezen uit eigen werk. Dichters, literatoren, fantasy, non-fiction, feelgoodromans, thrillers, horror, jeugdliteratuur, YA en nog veel meer. Laat je verrassen, ontdek, maar vooral geniet.

Tot de 15e

Yara March gaat 15 maart in de trein samen met nog veel meer collegaschrijvers voorlezen uit eigen werk (‘Cupcakes en een koffer’; ‘Tango met een knal’; preview ‘Geknipt voor haar’)

Wie ga jij 15 maart ontmoeten in de trein?

Lydia Rood
Neemt in haar eentje met haar grote oeuvre voor zowel volwassenen als kinderen al een groot deel van bovengenoemde genres voor haar rekening
Ilse Ruijters
Schrijfster van de huiveringwekkende thriller ‘De onderkant van sneeuw’
Theo Jongedijk
Voormalig onderzoeksjournalist bij de Telegraaf;schrijver ‘Onthullingen van een nieuwsjager’
Eline Stiekema
Winnaar chicklitwedstrijd 2013 chicklit.nl; schrijfster “Dubbelspel
Katja de Man
Schrijfster van ‘Wildevrouw’
Terrence Lauerhohn
Schrijver van de dark fantasy roman ‘De negen cirkels’
Sherry Hussain
Schrijfster ‘Sara en Fayzan een liefde vol illusie’, redacteur bij virtualbeauty, www.vbnow.nl

(P.S. 15 maart reis je met het boekenweekgeschenk gratis in alle treinen van de NS)

Ben je schrijver en wil je graag meedoen? Meld je aan bij 202Publishers-Uitgevers!
info@202publishers.nl

Wat is jouw lievelingsvoorleesboek?

De voorleesvragenlijst

IMG_3396 (1) kopie

Lees jij nog wel eens voor?
Kies jij dan het boek of je (klein)kind(eren)?
Wat is jullie lievelingsboek?
Is het voor jou een plicht of heb je er zelf stiekem net zo veel plezier in als je kind(eren)?
Is voorlezen bij jullie een vast ritueel op een vast tijdstip?
Gebruik je het voorlezen wel eens om je (te drukke) kind even tot rust te laten komen.
Hangen je kinderen aan je lippen?
Maak je wel eens gebruik van gesproken boeken ipv zelf voor te lezen?

Yara March gaat 15 maart in de trein samen met nog veel meer collegaschrijvers voorlezen uit eigen werk (‘Cupcakes en een koffer’; ‘Tango met een knal’; preview ‘Geknipt voor haar’)
Laat je verrassen door schrijvers van boeken in diverse genres waaronder: fictie, non-fictie, fantasy, horror, jeugdliteratuur, Young Adult,historische romans, thrillers, romantiek, literatuur, gedichten en nog veel meer.

Wie ga jij 15 maart ontmoeten in de trein? (P.S. 15 maart reis je met het boekenweekgeschenk gratis in alle treinen van de NS)

Ben je schrijver en wil je graag meedoen? Meld je aan bij 202Publishers-Uitgevers!
info@202publishers.nl

Ben jij een verhalenverteller of een voorleesmoeder of -vader?

Mijn moeder las eigenlijk nooit voor. Mijn moeder vertelde verhalen. Verhalen uit haar jeugd. Over het kattekwaad dat ze uithaalde, maar ook over Klein Duimpje, over de poppendokter, muisje piep en ze declameerde nog veel meer rijmpjes en versjes die zij weer van haar moeder heeft geleerd. Veel van de verhalen ontstonden ter plekke en het is jammer dat we ze nooit op papier gezet hebben. Niet alleen luisterden wij altijd ademloos toe, ook haar kleinkinderen lieten haar niet naar huis gaan als ze niet minstens één van haar verhalen verteld had.

Ik heb voorlezen altijd heel leuk gevonden. Meer nog dan van het voorlezen houd ik ervan om eens lekker gek te kunnen doen, zonder dat ik er vreemd op aangekeken word. Gekke stemmetjes maken mag. Fluisterend de spanning opbouwen om de kinderen het dan uit te laten schreeuwen van schrik als ik ineens een raar en onheilspellend geluid maak.
Voorlezen was voor mij dan ook altijd meer een stukje drama neerzetten, het verhaal tot leven laten komen. Ik had er een boek voor nodig. Mijn moeder niet. Die verzon het verhaal ter plekke. En jij, ben jij een verhalenverteller of een voorleesmoeder of –vader?

Wil jij voorgelezen worden?
10496032_356796941140975_5555234884520899877_o kopie

Yara March gaat 15 maart in de trein samen met nog veel meer collega-schrijvers voorlezen uit eigen werk (‘Cupcakes en een koffer’; ‘Tango met een knal’; preview ‘Geknipt voor haar’
Laat je verrassen door schrijvers van boeken in diverse genres waaronder: fictie, non-fictie, fantasy, horror, jeugdliteratuur, Young Adult,historische romans, thrillers, romantiek, literatuur, gedichten en nog veel meer.

Wie ga jij 15 maart ontmoeten in de trein? (P.S. 15 maart reis je met het boekenweekgeschenk gratis in alle treinen van de NS)

Ben je schrijver en wil je graag meedoen? Meld je aan bij 202Publishers-Uitgevers!
info@202publishers.nl

Humor in de boekenweek

Eerder gepubliceerd (17 maart 2014) op thrillerlezers.blogspot.nl

Zondagmiddag. Laatste dag van de boekenweek. Net terug van Steenwijk waar ik gisteren nog een heel gezellige meet en greet bij het Steenwijcks Boeckhuys  heb gehouden. Voor me op tafel ligt het boekenweekgeschenk van Tommy Wieringa. Toch wel jammer dat het deze week zo druk met boekpresentaties is geweest, dat we besloten hebben niet met Tommy op pad te gaan. Nog even zet ik een bedankje voor de gastvrijheid en de mooie bloemen op facebook, als ik een foto van Tommy in de trein voorbij zie komen. Ineens weet ik wat ik met mijn dagje vrij reizen wil doen. Niet ergens naar toe, maar gewoon in de trein stappen en voor gaan lezen uit mijn boek.

Lees verder

Recensies

Vandaag is het Blue Monday. Zoals ik in mijn vorige blog schreef moet je van een dip-stemming gebruik maken om dingen te doen, waar je met een trieste stemming nog meer van kunt genieten. Alles werkt mee vandaag. Het is een grijze dag, het regent en in  mijn werkkamer is de verwarming nog niet op toeren.

Toch wil het met die mineurstemming maar niet lukken. Gisteren heb ik namelijk voor de pr een uittreksel gemaakt van de recensies die tot nu toe verschenen zijn. Één A4-tje, maar genoeg om me in jubelstemming te brengen. Wat een hartverwarmend overzicht. Mijn dag kon niet meer stuk. De rest van de dag ben ik onder het genot van keihard gedraaide sixties muziek eindelijk begonnen aan het opruimen van de garage. Dansend.

Vanmorgen las ik het nog eens over. Lees je mee?

Cupcakes en een Koffer in de media: Recensies

Cupcakes en een koffer is een boek dat heel vlot leest en waar je zo doorheen vliegt. Het is tegelijk romantisch en toch heerlijk spannend. – @Boekboetiek

Ook de plot is heel goed uitgekiend, alle stukjes passen mooi in elkaar. De perspectiefwissel in ieder hoofdstuk zorgt voor een verfrissende kijk op de feiten – @Boekboetiek

Wat ik ook erg verfrissend vond, was dat het verhaal erg onvoorspelbaar was. Zo had je op het ene moment een complot in je hoofd, maar een paar hoofdstukken later was dit helemaal veranderd. – Books & kisses

Ik vond het een ontzettend spannend boek. Ik had werkelijk geen idee wie de dader was. Ik zal je eerlijk verklappen: het is sinds tijden dat ik een boek heb gelezen dat zó prettig las. Ik moest en zou door blijven lezen. Mijn e-reader zat vastgeplakt in mijn handen! – @adorablebooks

Toen ik de achterkant las besefte ik dat dit geen zoetsappig verhaal was. Dit was veel meer dan dat! – @adorablebooks

Wie wil dat nou niet, haar favoriete genres Chicklit, Thriller en Roman in één boek, dan word je toch vanzelf nieuwsgierig? – Kat @boekverslaafde

Yara March heeft een komische gedetailleerde schrijfstijl, die fijn en makkelijk leest. – Kat @boekverslaafde

De hoofdstukken eindigen op hun buurt telkens met kleine bommetjes, wat een aangename wending aan het verhaal geeft. – Kat @boekverslaafde

Het  verhaal bevat spanning, humor, drama, liefde en romantiek. Een lekkere spannende chicklit.– Kat @boekverslaafde

Yara March is een nieuwe naam op het gebied van chicklit. Ze heeft een unieke stijl, waarin ze luchtige chicklit vermengt met spannende thriller-elementen. – Luna @Leesdame

Yara March begint dit verhaal met een spannende proloog. Dan gaat het over op de luchtige chicklit-stijl. Halverwege het verhaal wordt het boek echt spannend en wil je snel naar het einde toe werken. – Luna @Leesdame

Reacties van lezers:

Gert schreef: Het boek is uit. Werkt bijna verslavend. Je wil weten hoe het verder gaat. Heerlijk boek, ook zonder de slagroom en cupcakes.

Gerda schreef: En uit is het boek weer. Heerlijk genoten. Nu afwachten tot mei 2014 op het volgende boek.  Arianne bedankt voor deze tip!

Lenneke schreef:   Het wordt een beetje een mozaïekverhaal doordat je als lezer verschillende personen gaat volgen.  Dat brengt een stukje extra spanning in het boek, omdat sommige personen je toch nader aan het hart liggen dan anderen en dan wil je eigenlijk liever doorbladeren, maar dat doe je dan toch niet omdat je niet “onsportief” wilt zijn. Dit brengt vaart in het verhaal m.i.

Neeltje schreef: Help……ik heb je boek uit, wat heb ik genoten nu afkicken en wachten op je volgende boek, waar ik natuurlijk naar uitkijk. mensen massaal naar de boekwinkel om het boek cupcakes en een koffer te kopen. echt een aanrader!!

Zeg nu zelf. Wie zou er na deze samenvatting nog in een mineurstemming kunnen komen? Ik in elk geval niet.

 

 

Blue Monday

Ben jij al goed voorbereid om te genieten van de meest depressieve dag van 2014? Mis hem niet. Aanstaande maandag 20 januari 2014 is het eindelijk zover.

Er is een begrafenisverzekering die in een reclamespotje het heel treffend weet te verwoorden. Een man vertelt dat hij net zijn vriend heeft begraven en haast blij is dat hij zo verdrietig was. Daardoor was hij in de juiste stemming om intens te genieten van de schitterende saxofoon muziek die gespeeld werd.

Maak dus gebruik van je stemming en neem een paar afleveringen op of kijk via uitzending gemist naar  een lekker jankprogramma (all you need is love, de kerstspecial, memories etcetera doen het goed) of leg die box van een van je lievelingsseries klaar.  Lees dat boek waar je heerlijk bij kunt janken/lachen en waar je je achteraf goed bij voelt.  Als je ‘Cupcakes en een koffer’ bijvoorbeeld vandaag bestelt, heb je het morgen in huis (werkdagen). Maak een dienblad vol lekkers en lekkere drankjes (schijfjes komkommer met daarop een toefje filet americain, een schijfje ei, beetje vis etc versierd met kruiden of kappertjes zien er leuk uit en laten je niet giga aankomen) een lekkere smoothie, chocolademelk of glas wijn en geniet van die heerlijke bonbon.

Laat de wereld even de wereld en geniet. Laat je lief maar met zijn vrienden gaan darten, voetbalkijken of zo. Zolang jij maar even het rijk alleen hebt. Of laat hem voor de kinderen zorgen zodat jij je terug kunt trekken op een stil plekje. (Gun je lief de volgende dag ook zijn Blue Monday).

Ik wens je de meest fantastische depressieve dag ooit. Vergeet dus niet je voor te bereiden. En Geniet.

Tijd

Al dagen loop, zit en lig ik te worstelen met de tijdlijn van mijn boek ‘Geknipt voor haar’. Na maanden alleen nog maar tijd te hebben gehad voor het uitgeven van ‘Cupcakes en een koffer’ verheugde ik me er enorm op om weer te mogen schrijven. Eerst maar eens begonnen met lezen en herschrijven van de eerste 45000 woorden. Al doende bekroop me steeds meer het gevoel dat er iets niet klopt in de tijdlijn. Alleen kan ik er maar niet de vinger opleggen wat er fout zit. De afgelopen dagen ben ik bezig geweest om alle tijdsaanduidingen te markeren.(met Yara March blauw) Hoe moet ik het nu echter schematisch in kaart brengen? Ik ben er niet uit. Het zou mooi zijn als ik het voor ik aan dit monnikenwerk begin al zou weten. Ik zal ook deze keer echter weer proefondervindelijk moeten ervaren, hoe het moet. Gewoon beginnen dus en als het niet meer klopt, kijken wat er anders moet.

Op deze laatste dag van 2013 brengt het me tot mijmeren over tijd. Als ik bedenk wat er in anderhalf jaar tijd veel gebeurd is.  Niet alleen heb ik met ongelooflijk veel plezier geschreven, ook ligt mijn eerste boek al overal te koop en popel ik om ‘Geknipt voor haar’ af te schrijven, zodat ik beginnen kan met het druk klaar maken van mijn boek ‘Tango met een knal’. Continue kom ik tijd te kort om alles te kunnen doen wat ik rondom het schrijven en uitgeven bedacht heb.

Ik leer inmiddels steeds beter om voor alles gewoon de tijd te nemen. Dan maar iets later. Het gekke is, dat door de tijd te nemen, ik ineens veel meer tijd lijk te hebben. Eindelijk heb ik ook tijd om te genieten van wat er gebeurt met mijn boeken,(zoveel lieve reacties van lezers), tijd om na te denken over de plot, tijd om niets te doen (levert mijn beste ideeën op) Tijd om een nieuwe blog te schrijven.

Het beste dat ik jullie ( en mijzelf) voor 2014 kan wensen is:  geef jezelf tijd

Bij deze:

voor iedereen een knallend 2014 vol tijd om te genieten

 

 

 

 

 

Zeker weten?

Een vijf voor schrijven stond er steevast op mijn rapport. Die kreeg ik ook  alleen maar, omdat ik zo mijn best deed. Anders was een drie of een vier meer op zijn plaats geweest. Vanaf groep drie was het al mis. Ik heb en had een afschuwelijk handschrift. Of het nu kwam omdat ik mijn pen verkeerd vast houd (de corrigerende tik, telkens als ik mijn pen verkeerd vast had, hielp in elk geval voor geen meter), of omdat mijn fijne motoriek nu eenmaal wat grof is afgesteld. In elk geval hebben ze er de hele lagere school tijd niets beters van kunnen maken.

Niet alleen schrijf ik afschuwelijk, ik ben ook nog eens een vreselijke knoeipot. Doorhalen, woorden er tussen proppen, onder en boven de regel schrijven. Zelfs voor mij is het vaak onleesbaar.

Voor zo’n knoeier als ik ben, kon de computer wel uitgevonden zijn. Ik kan knippen, plakken, tussenvoegen zo veel als ik wil. Ik kan iets nieuws bedenken, iets overbodigs weghalen en het blijft overzichtelijk. Het enige dat ik heel goed in de gaten moet houden is dat de persoonsvorm en de zinsopbouw met al dat knippen en plakken vaak verandert. De veranderde d’s en t’s zie ik nog wel eens over het hoofd.

Met al die moderne techniek, kan ik me concentreren op waar ik wel goed in ben: het schrijven van verhalen. Sinds kort ligt mijn eerste boek gedrukt en wel klaar. Het is prachtig geworden. Mijn lief, de corrector en ik hebben zo ons best gedaan een mooi product af te leveren. En dat is gelukt. Van de mooie glimmende kaft tot de laatste zin van het binnenwerk; het ziet er puik uit.

Aan een ding heb ik echter niet gedacht. Iedereen in mijn omgeving en bij signeersessies wil graag een gesigneerd exemplaar. Een gevoel van euforie trekt door me heen als ik mijn boek signeer.  Toch doe ik het ook met pijn in mijn hart. Het  voelt tegelijkertijd haast als een belediging. Een belediging van iedereen die er zo veel werk van heeft gemaakt om er iets moois van te maken. Met elke letter die ik schrijf, vermink ik mijn boek een beetje en bederf ik de eerste maagdelijke pagina.  Misschien moet ik in het vervolg bij signeersessies eerst vragen: ‘Zeker weten?’

Jill Mansell

Dream a little dream… Met dit nummer begint ‘Cupcakes en een koffer’. Dromen spelen een grote rol in het boek. Iedereen, ik ook, heeft zo zijn eigen privédromen. Mijn zoon heeft een uitgebreide dvd-collectie. Veel films bekijkt hij keer op keer. Ik heb dat maar zelden bij films. Voor boeken geldt hetzelfde. Er zijn maar weinig boeken die ik keer op keer weer met veel plezier lees. De Max Havelaar van Multatuli is er een van. Iedere persoon in het boek heeft zijn eigen schrijfstijl. Ik kan me er een voorstelling van maken hoe Multatuli met de pen in de hand heeft zitten gniffelen. Hoe hij zich heeft zitten verkneukelen over wat hij nu weer bedacht heeft. Ik zou dat namelijk wel hebben gehad. Mijn favoriet figuur is Droogstoppel. Helaas (ook voor Multatuli) verschillen smaken. Mijn lief vindt juist Droogstoppel onleesbaar. Vanwege diezelfde Droogstoppel, heeft hij het boek nog steeds niet uit kunnen lezen. Een ander boek, dat ik ondertussen misschien wel honderd keer gelezen heb, is Joop ter Heul van Cissy van Marxveldt. De hele omnibus ook nog eens. Ondanks dat het hele verhaal zich aan het begin van de vorige eeuw afspeelt, heeft het iets tijdloos. (Ook toen kenden ze al een crisis en kelderden de aandelen). Het is zo’n boek dat je heerlijk door depridagen heen loodst. Drie dagen lachen en huilen met Joop ter Heul en ik kan de hele wereld weer aan. Lange tijd ben ik onbewust op zoek geweest naar een modernere Joop ter Heul, realiseerde ik me toen ik de opvolger vond. ‘De prins op het verkeerde paard’ van Jill Mansell zat in mijn vakantiestapel. Meteen toen ik het las, wist ik dat er een heel nieuwe wereld voor me open ging. De wereld van de Chicklit. Een term waar ik tot op dat moment nog nooit van gehoord had. Zoals dat gaat met nieuwe dingen die je bezig houden, daarna kwam ik die term overal tegen. Herlezen is niet meer nodig. Telkens opnieuw ontdek ik nieuwe schrijfsters, die, gelukkig maar, ook nog eens heel veel boeken schrijven. Jill Mansell, Katie Fforde, Kinsella en nog veel meer, ze hebben een heel speciaal plekje in mijn lezershart gekregen. Nu ik alles van haar gelezen heb, wacht ik vol ongeduld op de nieuwste Jill Mansell. Jill Mansell, een naam die voor de liefhebber een merknaam is geworden. En daar komt mijn droom weer om de hoek kijken. Ooit hoop ik zo ver te komen, dat jij zit te wachten op de nieuwste Yara March. De eerste stap is al gezet. Deze week kreeg ‘Cupcakes en een koffer’ 4 sterren bij Luna de Leesdame. Dream a little dream….

Luna de leesdame op goodreads: https://www.goodreads.com/book/show/18872000-cupcakes-en-een-koffer utm_campaign=new_friend_updates_email&utm_content=cover&utm_medium=email&utm_source=friend_updates#other_reviews

 

Tijd om te schrijven

Heerlijk, het meeste werk voor het verschijnen van ‘Cupcakes en een koffer’ is klaar. Ik wil wel van de daken schreeuwen dat mijn boek er is. Hele lijsten heb ik waar mijn lief, tevens mijn marketing en sales manager, de recensie-exemplaren en persberichten heen kan sturen. Gisteren mijn eerste boekpresentatie gehad. Voor het eerst ook gesigneerd en voorgelezen uit eigen werk! Wat een topervaring. Ton Dekkers van Boekhandel Vives in Breda en zijn team hartelijk dank.

Nog een weekje, dacht ik en dan kan ik eindelijk weer gaan schrijven. ‘Geknipt voor haar’ wacht al vanaf juni steeds ongeduriger om afgeschreven te worden. Wordt ook tijd, want ergens in januari zal ik mijn tweede boek druk klaar moeten gaan maken, wil het in april kunnen gaan verschijnen. Terwijl ik er gisteren achter kwam, dat het ongeveer drie maanden duurt voor tijdschriften bijvoorbeeld aandacht aan ‘Cupcakes en een koffer’ kunnen gaan besteden. Ergens in maart pas op zijn vroegst. Wil ik dan niet te snel mijn volgende boek uitgeven? Moet ik het verschijnen van ‘Tango met een knal’ niet verschuiven naar oktober in plaats van in april? Dan krijgt ‘Cupcakes en een koffer’ alle ruimte om bij zijn lezers terecht te komen. Dan heb ik nog lekker lang de tijd om ‘Geknipt voor haar’ af te schrijven. En heel veel tijd om te genieten van alle leuke dingen die nu gebeuren rondom ‘Cupcakes en een koffer’. Ik denk dat ik de logistieke beslissingen maar over ga laten aan mijn marketing & sales manager. Ik trek me weer even terug als uitgever en word weer schrijver. Wel zo makkelijk. Ben benieuwd hoeveel tijd ik krijg om te genieten van het schrijven.